بسم اللّه الرّحمن الرّحيم جوامع آحاد حمد وثنا واحدى را كه قطرات كثرات أشياء در بحر واحديّت أو ناچيز است ، ومجامع أفراد شكر وسپاس واجبي را كه حقايق ممكنات در محض حقيقت أو بىتمييز است . أعيان همه در عين أحديّت أو مطموس وأكوان همه در جنب واجبيّت أو مدروس . آزال در بدو أوّليت أو حادث وآباد ز حدّ آخريّت أو هالك ، أنوار وجودات از پرتو نور / 104 - A / جمال وجه أو فانى ومنطفى ، وأنواع ماهيّات در ظلّ جلال أو بدو باقي ومكتفى . وامداد درود وتحيّت بر ذات سروري كه كمالات كلّ كائنات از روح مقدّس أو فائض است واعداد سلام ومدحت بر نفس مهترى كه نفوس بشرى را متابعت أو از جملهء فرائض « 1 » ، مركز دائرهء وجود ومقصد وواسطهء . . . . « 2 » ، صاحب مقام محمود وشفيع روز موعود ، پيشواى كونين ومقتدا محمّد مصطفى ، وبر أهل بيت وياران وپيروان أو كه اسم ورسم ضلالت وجهالت به دلالت ايشان / 105 - B / مندرس ومرفوع گشت وأصل وفرع غباوت وغوايت به هدايت ايشان منقلع ومقطوع . أمّا بعد ؛ بر رأى أرباب بصيرت وهدايت ، وخداوند ان علم ودرايت پوشيده نماند كه

--> ( 1 ) . از اين كلمه كه در آخر سطر واقع شده است تنها اوّلين حرف قابل خواندن است وبقيهء حروف در صحّافى كتاب محو شده است . بهر روى از قرائت خود بىگمان نيستم . ( 2 ) . در اينجا نيز كلمه‌اى كه در آخر سطر بوده ، محو شده است . شايد : موجود .